Krajobrazowy park Hermanna von Pücklera w Bad Muskau, znany po polskiej stronie pod nazwą Parku Mużakowskiego, należy do najwybitniejszych osiągnięć europejskiej architektury ogrodniczej dziewiętnastego stulecia.
O powiązaniach między obydwoma parkami dowiedziano się z badań, przeprowadzonych z inicjatywy księżnej Elisabeth Biron von Curland. Wśród dokumentów Carla Birona von Curland znaleziono list asystenta dyrektora książęcych ogrodów, pracującego w Sycowie od 1 grudnia 1909 roku, który zawarł w tym liście swoje wspomnienia. W liście swym zawarł najważniejsze informacje na temat założenia parkowego w Sycowie. O to jedna z nich:
“…Założenia parkowe i aranżacje były całkowicie projektowane według wytycznych kształtowania ogrodów Hermana Pücklera, Muskau. Jak mi przy okazji dyrektor Köchel opowiadał, przy przekształcaniu grup drzew iglastych i liściastych pracowano według propozycji księcia Pücklera. Dowodem było użycie rodzimych gatunków drzew jak i płynne przejście w park naturalistyczny….”
|
Pomysł utworzenia parku w zupełnie nowym stylu zrodził się podpatrzonym podczas zagranicznych podróży do Anglii i Irlandii. Park stał się miejscem ogrodniczych, architektonicznych i inżynierskich doświadczeń, których obserwacje i wyniki Puckler przekazał później w wydanym w 1834 roku traktacie "Szkice o ogrodnictwie krajobrazowym". Tam zawarł wytyczne i umieścił atlas z rysunkami. W małej wsi Enniskerry, 19 km na południe od Dublina, zatrzymują się turyści zmierzający do Powerscourt House, zaledwie 1,5 km dalej na południe. Urządzona z rozmachem posiadłość o powierzchni 5,6 tys. ha, choć podobna do innych, tak typowych dla Irlandii wielkich domów z wioskami w pobliżu, jest swego rodzaju metaforą historii Angloirlandczyków, którzy właśnie tutaj, w centrum Palisady, czuli się najpewniej i najbezpieczniej.Tutejsze ogrody opadają piętrowymi terasami w stronę jeziora, na tle którego rysuje się stożkowaty szczyt Sugar Loaf (głowa cukru).Atrakcją jest także kilka osobliwości w rodzaju cmentarza dla zwierząt i obowiązkowego japońskiego ogródka. Idealnym punktem do obserwacji zarówno rezydencji, jak i ogrodów jest kawiarnia z tarasem.
Englischer Garten – ogród angielski, wielki (3,7 km2) naturalny park, położony w samym sercu Monachium wzdłuż przecinającej miasto rzeki Izary. Założony w 1789 roku spełnia do dziś rolę oazy spokoju i wypoczynku. Zwolennicy kultury picia herbaty mają okazję w japońskiej herbaciarni (Japanisches Teehaus) założonej w 1972 przeżycia prawdziwej ceremonii picia herbaty. Przy wieży chińskiej (Chinesischer Turm) 1789-1790 znajduje się największy w Monachium ogród piwny (Biergarten)
Na głównej łące Englischer Garten (za galerią sztuki Haus der Kunst) jest obszar przeznaczony dla nudystów.
Podmiejska rezydencja rodziny Wittelsbachow została zaprojektowana na początku XVIII wieku przez włoskiego architekta Augustino Barello, a następnie rozbudowywana pod kierownictwem jego następców. Barokowe wnętrze pałacu kryje w sobie prywatne apartamenty księcia i księżnej, a takze rokokowa sale audiencyjna oraz słynna kolekcje portretów “monachijskich piękności”. Obok głównego pałacu Nymphenburg na terenie kompleksu pałacowo -parkowego znajdują sie również muzea, pawilony, pałacyki letniskowe, a także zakład wyrobu porcelany. Całość otoczona jest rozległym parkiem w stylu angielskim.
|
|
© 2008 Wszelkie prawa zastrzeżone. Created by Adam Noczyński