Ważną rolę w zapełnieniu podstawowych potrzeb mieszkańców odgrywała straż pożarna. Już w najstarszych czasach była regulowana przepisami. Jest naturalne, iż uwagę zwracano na Instytut Pożarnictwa i kładziono uwagę na jej ulepszenie. We wcześniejszym okresie regulacje miały za podstawę „Ustalenia zrewidowanego porządku pożarnictwa dla miast Śląska i hrabiostwa Kłodzka z 13 grudnia 1776 roku. Spis z roku 1823 wskazuje, iż Wartenberg posiadał wówczas: wąż, jedną średnią i jedną małą gaśnicę, 14 drabin, 13 pogrzebaczy, 6 podręcznych gaśnic, 24 wiadra, osiem cebrów (dwa na kołach, 6 do transportu na smyku), 12 tłumnic. W roku 1852 podzielono drużynę na 15 oddziałów, których przywódcy zostali zaopatrzeni w naramienną numerowaną opaskę. Zarządzenie Królewskiego Rządu z Wrocławia usunęło porządek straży pożarnej z roku 1776 i wprowadziło nową regulację pożarnictwa. Wskutek tego ukazało się policyjne zarządzenie z dnia 15 września 1886 roku przy zgodzie magistratu i Rady Miejskiej i regulacja o organizacji służby straży pożarnej. Rozporządzenie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z 28 grudnia 1898 roku wprowadziło w pożarnictwie istotne ulepszenia. Według informacji administracji policji istniała w roku 1899 drużyna obowiązkowej straży pożarnej, licząca 390 głów. Miasto posiadało dwie gaśnice i poza tym następujące urządzenia: a) dla zawodowej straży pożarnej 2 drabiny przyścienne i 6 drabin hakowych, 10 pogrzebaczy, pewna liczbę lin, 6 cebrów, 40 wiader, 6 latarni; b) w prywatnych rękach: 30 długich drabin, 4 pogrzebacze, w każdym domu wiadro i jedna lampa. W maju 1900 roku stworzono Ochotniczą Straż Pożarną, która ćwiczyła od tego momentu raz w tygodniu miesiącach letnich i dwa razy w tygodniu w miesiącach zimowych. Straż pożarna nie była umundurowana i miała statuty a także porządek służbowy. Obok Ochotniczej Straży Pożarnej zachowała się także zawodowa straż pożarna i składała się z dwóch oddziałów. Rezerwa drużyny gaszącej była oznaczona przez czerwone opaski na ramię, podczas gdy służby odgradzające i chroniące nosiły białe. W roku 1900 wydatki kasy miejskiej dla straży kosztowały 1300 marek. Aby wykształcić lepszy system przeciwpożarowy, zbudowano 12 maja 1901 roku Związek Powiatowy dla powiatów Olesnica, Namysłów, Syców, Milicz i Trębaczów, do którego przyłączyło się także miasto Syców. Ta cześć weszła w skład Okręgu Rządowego i Prowincjonalnego Związku Straży Pożarnej Śląska. Z polecenia prezydenta rządu królewskiego odbyła się 28 sierpnia 1901 roku wizytacja urządzeń przeciwpożarowych. Stała się ona okazją do wielu reklamacji, jednakże prezydent rządu przyznał przywódcy drużyn 21 września 1901 roku pisemne uznanie ze względu na dobre zachowanie i zaciekłość przy wykonywaniu pojedynczych ćwiczeń podczas wizytacji. Jesienią 1902 roku wybudowało miasto razem z ochotniczą strażą pożarną na działce browaru miejskiego nową szopę do przechowywania urządzeń i wieżę do ćwiczeń na wysokości nakładem 5000 marek. 4000 dało miasto, a 1000 pochodziło od ochotniczej straży pożarnej. Do tej pory urządzenia obu straży przechowywane były w wymagających naprawy remizach. Jedna znajdowała się od 1818 roku wewnątrz miasta w dzwonnicy i została w roku 1855 przeniesiona. Inna remiza znajdowała się na przedmieściach. Przewodniczący Ochotniczej Straży Pożarnej jak i zastępca zostali nazwali „mistrzami pożaru”. Pierwszym mistrzem został mistrz budowlany Wilhelm Knittel i drugim był właściciel mleczarni Hermann Hilse. Obaj zostali zatrudnieni 11 grudnia 1903 roku jako urzędnicy policyjni przez prezydenta rządu. W ten sposób ich pozycja został w odpowiedni sposób podkreślona. W roku 1904 została zakupiona mechaniczna drabina przesuwna. Kosztowała 772 marki. Obie straże pożarne zostały ubezpieczone. W 1905 roku miasto sprawiło nowe urządzenie, wóz z wężem, dwie maski przeciwdymne, dwie żelazne beczki i lampę acetylenową. 2 listopada 1906 roku został wydany nowy statut dla regulacji osobowej służby przeciwpożarowej i okręgu Groß Wartenberg. Ulepszenie systemu straży przeciwpożarowej przyniosło ze sobą stworzenie wieży ciśnieniowej i ustawienie hydrantów. Straż pożarna została wyposażona także w nowe urządzenia. Zakupiono matę do skoków i dokupiono węże. Straż pożarna miała okazję wielokrotnie wykazać się próbami i odwagą i cieszyła się w latach istnienia rosnącym, powszechnym i dużym uznaniem i sympatią.
